කැමරාවෙන් සුනඛ රූප වෙනුවට සුනඛ ජීවිත එළිදැක්වූ එල්කේ වොගල්සාන්ග්

vinivida
ජර්මනියේ එක්තරා නිහඬ නගරයක කාන්තාවක, තමන් මුහුණ දුන් ඉතාමත් පීඩාකාරී සහ අවිනිශ්චිත මානසික තත්ත්වයකින් මිදීම සඳහා සුරතල් සුනඛයන් ඡායාරූපගත කිරීමට පටන් ගත්තා ය. එම සමීප රූප රාමු ලොව පුරා ප්‍රසිද්ධියට පත් වනු ඇතැයි හෝ ප්‍රධාන ධාරාවේ මාධ්‍යවල පළ වනු ඇතැයි හෝ ජාත්‍යන්තර ප්‍රදර්ශනවලට ඇතුළත් කරමින් සුරතල් සතුන්ගේ ඡායාරූපකරණය පිළිබඳ අප සතු ආකල්පය යළි නිර්වචනය කිරීමට උදවු වනු ඇතැයි හෝ ඇය එදා නිකමට හෝ සිතුවේ නැත. ඇය නමින් එල්කේ වොගල්සාන්ග් (Elke Vogelsang) ය. ඇයගේ සුනඛ ඡායාරූප කෙතරම් පෞරුෂයකින් පිරී ඇත්ද යත්, ඒවා සත්ත්ව රූපවලට වඩා චරිත නිරූපණයන් ලෙස බොහෝ විට හැඟේ.

වොගල්සාන්ග් ජර්මනියේ ජීවත් වුවද, ඇයගේ නිර්මාණ ජර්මනියෙන් ඔබ්බට බොහෝ දුර ගොස් ඇත. අන්තර්ජාලය තුළ “Wieselblitz” යන අන්වර්ථ නාමයෙන් ප්‍රසිද්ධ ඇය, සතුන්ගේ, විශේෂයෙන්ම සුනඛයන්ගේ භාව ප්‍රකාශනාත්මක, හාස්‍යජනක සහ ගැඹුරින් සිතට දැනෙන ඡායාරූප නිර්මාණය කිරීම සම්බන්ධයෙන් කීර්තියක් අත්කරගෙන සිටින්නී ය. ඇයගේ ඡායාරූප ක්ෂණිකව හඳුනාගත හැකිය. ඒවා සමීප දර්ශන (Close-ups), හැඟීම්බර දෑස්, නිවැරදි ලෙස කාලය අනුමාන කරමින් ලබාගත් හාස්‍යජනක අවස්ථාවන් සහ සතුන්ගේ අභ්‍යන්තර ජීවිතය හසුකර ගැනීමට ඇති දුර්ලභ හැකියාවෙන් යුක්ත ය.

ඇයගේ වෘත්තීය ඡායාරූපකරණ ගමන ආරම්භ වූයේ විශාල බලාපොරොත්තුවකින් නොවේ. එය ආරම්භ වූයේ අර්බුදයකිනි. 2009 වසරේ නත්තල් සමයේදී ඇයගේ සැමියා දරුණු මොළයේ රුධිර වහනයකට ගොදුරු විය. එම අත්දැකීම බියජනක මෙන්ම අවිනිශ්චිත එකක් විය. ඔහු සුවය ලබමින් සිටියදී, වොගල්සාන්ග් සිය පීඩාකාරී මානසික තත්ත්වයෙන් අත්මිදීම සඳහා දිනපතා ඡායාරූපයක් ගැනීමට පටන් ගත්තා ය. ඡායාරූප ගැනීමේ මේ පුරුද්ද ඇයගේ චිකිත්සාව, අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමේ ක්‍රමය සහ බිය කළමනාකරණය කරගැනීමේ මඟ බවට පත් විය. ස්වාභාවිකවම, ඇයගේ සුනඛයෝ නිතරම කැමරාව ඉදිරියට පැමිණියහ. මානසිකව අවිනිශ්චිතව සිටි කාලයකදී ඔවුහු ඇයට විශාල සහනයක් සහ ස්ථාවරත්වයක් ලබා දුන්හ.

කෙසේ වෙතත්, ඇයගේ වෘත්තීය ඡායාරූපකරණ ගමන ආරම්භ වූයේ විශාල බලාපොරොත්තුවකින් නොවේ. එය ආරම්භ වූයේ අර්බුදයකිනි. 2009 වසරේ නත්තල් සමයේදී ඇයගේ සැමියා දරුණු මොළයේ රුධිර වහනයකට ගොදුරු විය. එම අත්දැකීම බියජනක මෙන්ම අවිනිශ්චිත එකක් විය. ඔහු සුවය ලබමින් සිටියදී, වොගල්සාන්ග් සිය පීඩාකාරී මානසික තත්ත්වයෙන් අත්මිදීම සඳහා දිනපතා ඡායාරූපයක් ගැනීමට පටන් ගත්තා ය. ඡායාරූප ගැනීමේ මේ පුරුද්ද ඇයගේ චිකිත්සාව, අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමේ ක්‍රමය සහ බිය කළමනාකරණය කරගැනීමේ මඟ බවට පත් විය. ස්වාභාවිකවම, ඇයගේ සුනඛයෝ නිතරම කැමරාව ඉදිරියට පැමිණියහ. මානසිකව අවිනිශ්චිතව සිටි කාලයකදී ඔවුහු ඇයට විශාල සහනයක් සහ ස්ථාවරත්වයක් ලබා දුන්හ.

පෞද්ගලික සහනයක් ලෙස ආරම්භ වූ දෙය ක්‍රමයෙන් දැවැන්ත කාර්යයක් දක්වා වර්ධනය විය. ඇයගේ සුනඛයින්, විශේෂයෙන්ම “නූඩ්ල්ස්” (Noodles) නම් මරණයෙන් බේරාගත් සුනඛයාගේ ඡායාරූප මිනිසුන් අතර ප්‍රසිද්ධ වන බව ඇයට වැටහුණි. ඡායාරූප කලාවට ආදරය කළ මිනිස්සු මෙම ඡායාරූප තුළින් හාස්‍යය, බුද්ධිය සහ ආකර්ෂණය දුටුවෝ ය. ඒවා තුළින් දුටුවේ හුදෙක් ඡායාරූපයකට පෙනී සිටින සතුන් නොව, එකිනෙකට වෙනස් වූ පුද්ගලයන් සහ ඔවුන්ගේ ජීවන තොරතුරු ය.

වොගල්සාන්ග්ගේ ශෛලිය පදනම් වී ඇත්තේ ඉවසීම සහ සහකම්පනය මත ය. ඇය සතුන් ඡායාරූපගත කරනවා පමණක් නොව, ඔවුන් දෙස විමසිල්ලෙන් බලා සිටින්නී ය. හිස ඇල කරන ආකාරය, සැක සහිත බැල්ම, ප්‍රීතිමත් සිනහව හෝ මිනිස් හැඟීමක් නිරූපණය කරන සුළු ඉරියව්වක් මතු වන තුරු ඇය බොහෝ වේලාවක් බලා සිටියි. ඇයගේ බොහෝ ඡායාරූප යම් සුනඛයෙක් කතා කිරීමට සැරසෙනවා වැනි සංවාදශීලී හැඟීමක් ලබා දෙයි. ඇයගේ නිර්මාණවල බොහෝ විට මෘදු හාස්‍යයක් ඇතත්, එය කිසිවිටකත් සතුන්ට අපහාසයක් නොවේ. එය ආදරණීය මෙන්ම ගෞරවනීය එකකි.

ඇයගේ ඡායාරූප සාමාන්‍යයෙන් ඉතා සමීප වන අතර, නරඹන්නා සත්ත්වයාගේ මුහුණට ඉතා සමීප කරවයි. එහිදී දෑස් ඉතා තියුණු, දීප්තිමත් සහ ප්‍රධාන වේ. පසුබිම් බොහෝ විට සරල වන අතර, එමඟින් සත්ත්වයාගේ පෞරුෂයට මුළු අවධානයම යොමු කිරීමට ඉඩ සලසයි. විසිතුරු දර්ශනවලට වඩා හැඟීම් කෙරෙහි දක්වන මෙම අවධානය ඇයගේ සුවිශේෂී සලකුණක් වී ඇත.

ඇයගේ නිර්මාණ එකතුව වර්ධනය වීමත් සමඟ ඇයට ලැබුණු පිළිගැනීම ද වර්ධනය විය. ඇයගේ නිර්මාණ ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය ආයතන රැසක ප්‍රමුඛව දැක්වුණු අතර, එමඟින් සුරතල් සතුන්ගේ ඡායාරූපකරණයට ගැඹුරු කලාත්මක අවධානයක් ලබා දිය හැකි බව තහවුරු විය. නමුත් ව්‍යාපාරික සාර්ථකත්වයට වඩා, වොගල්සාන්ග්ගේ නිර්මාණවල හැඟීම්බර වටිනාකමක් තිබේ. ඇය නිතරම අතහැර දැමූ සුනඛයන් ඡායාරූපගත කරන අතර සත්ත්ව රැකවරණ මධ්‍යස්ථාන සමඟ වැඩකටයුතු කරයි. හොඳ ඡායාරූපයක් මඟින් සතෙකු හදා වඩා ගැනීමට ගන්නා අයගේ අවධානය දිනා ගැනීමේ අවස්ථාව බෙහෙවින් වැඩි වේ. මිනිසුන් සතෙකු දෙස බලන විට හුදෙක් “සුනඛයෙකු” ලෙස නොව, සිතන පතන චරිතයක් සේ දකින විට ඔවුන් අතර සම්බන්ධය ඉක්මනින් ඇති වේ.

මේ ආකාරයෙන් ඇයගේ කලාව සත්ත්ව සුභසාධනයට නිහඬව දායක වේ. සුරතල් සතුන් යනු හුදෙක් අලංකාර භාණ්ඩ නොවන බවත්, ඔවුන්ට ද හැඟීම් සහ කීමට බොහෝ දේ ඇති බවත් ඇයගේ ඡායාරූප අපට මතක් කර දෙයි. ඇයගේ බලපෑම ඡායාරූප ශිල්පීන්ට පමණක් සීමා නොවේ. සුරතල් සතුන් හිමියන් පවසන්නේ ඇයගේ නිර්මාණ නිසා තමන්ගේම සතුන් දෙස වෙනස් ආකාරයකින් බැලීමට තමන් පෙළඹුණු බවයි. ඇයගේ ඡායාරූපවලින් පෙනී යන්නේ සතුන්ට ද සතුට, කුතුහලය, පක්ෂපාතිත්වය සහ සියුම් හාස්‍යය දැනෙන බවයි. ඒ අනුව ඇගේ ඡායාරූප සතුන්ගේ ජීවන විවරණයන් බව පෙනෙයි.

වොගල්සාන්ග් පොත්පත් සහ වැඩමුළු හරහා ද ඇයගේ දැනුම බෙදා දෙන්නීය. ඇයගේ සුනඛ ඡායාරූප එකතුවක් සහිත පොත්පත් ඉතා ජනප්‍රියය. ඒවා හුදෙක් ඡායාරූප පමණක් නොව, ඇයගේ නිර්මාණාත්මක ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ අවබෝධයක් ද ලබා දෙයි. ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ ඇගයීමට ලක් වුවද, ඇය තවමත් ඉතා සරල ය. ඇය තම සුනඛයින් ගැන කතා කරන්නේ පළමුව තම පවුලේ සාමාජිකයන් ලෙසත්, දෙවනුව ඡායාරූප සඳහා යොදාගන්නා සතුන් ලෙසත් ය. ඇයගේ නිර්මාණවල ඇති සාර්ථකත්වයේ රහස එම අවංක හැඟීම විය හැකිය. ඇය පෞරුෂයක් මවාපාන්නේ නැත; ඇය කරන්නේ එය ලොවට හෙළි කිරීමයි.

ඇය පිළිබඳ තවත් රසවත් කරුණු ඇත. ඇය භාෂා කිහිපයක් දන්නා අතර ජර්මන් සහ ඉංග්‍රීසි භාෂාවලින් කටයුතු කරයි. ඇය වසර ගණනාවක් තිස්සේ දහස් ගණන් සතුන් ඡායාරූපගත කර ඇත. ඇයගේ “Wieselblitz” යන අන්වර්ථ නාමයේ තේරුම “වීසල් අකුණ” වැනි අදහසකි. “වීසල්” (Weasel) යනු මාංශ භක්ෂක, මුගටියෙකු වැනි කුඩා, වේගවත් සත්ත්වයෙකි. “Blitz” යනු “අකුණ” (Lightning) ය. එය ඇයගේ ඡායාරූපවල ඇති වේගය සහ සජීවී බව මනාව නිරූපණය කරයි.

තවත් විශේෂ කරුණක් නම්, බොහෝ ඡායාරූප ලෝලීන් පවසන්නේ ඇයගේ සුනඛ ඡායාරූප මිනිස් පවුල්වල ඡායාරූපවලට සමාන බවයි. ඒවායේ ඇති හැඟීම්බර බව සාම්ප්‍රදායික සත්ත්ව ඡායාරූපවලට වඩා බෙහෙවින් ගැඹුරු ය. ඇතැම් ඡායාරූපවල සුනඛයින් තිදෙනෙකු සිටින විට, ඔවුන් එකම පවුලේ සහෝදර සහෝදරියන් මෙන් පෙනේ.

ඇයගේ ප්‍රදර්ශන ලොව පුරා පවත්වා ඇති අතර, එහිදී ඡායාරූප විශාල ලෙස මුද්‍රණය කර ඇති විට ඒවායේ ඇති ලොම්වල සියුම් විස්තර සහ දෑස්වල ඇති දීප්තිය නරඹන්නාට වඩාත් හොඳින් දැනේ. තාක්ෂණික වශයෙන්, ඇය ස්වාභාවික ආලෝකය භාවිත කිරීමට දක්ෂ ය. ඇයගේ ශක්තිය ඇත්තේ සරල බව තුළය.

ඇයගේ කතාව වඩාත් ආකර්ෂණීය වන්නේ එය සැලසුම් සහගත වෘත්තීය ගමනක් ලෙස ආරම්භ නොවීම නිසාය. එය ආරම්භ වූයේ ජීවිතයේ ආ අභියෝගවලට මුහුණ දීමේ ශක්තියෙනි. බිය සහ අවිනිශ්චිත බව තුළින් නිර්මාණශීලිත්වය උපත ලැබීය. අද වන විට, එල්කේ වොගල්සාන්ග් යනු ලොව ප්‍රමුඛතම සුරතල් සතුන්ගේ ඡායාරූප ශිල්පිනියකි. සතුන් යනු හුදෙක් සහචරයන් පමණක් නොව, ඔවුන් විවිධ හැඟීම් සහ ගැඹුරක් සහිත චරිත බව ඇය ලොවට පෙන්වා දී ඇත.

ඇයගේ කතාව වඩාත් ආකර්ෂණීය වන්නේ එය සැලසුම් සහගත වෘත්තීය ගමනක් ලෙස ආරම්භ නොවීම නිසාය. එය ආරම්භ වූයේ ජීවිතයේ ආ අභියෝගවලට මුහුණ දීමේ ශක්තියෙනි. බිය සහ අවිනිශ්චිත බව තුළින් නිර්මාණශීලිත්වය උපත ලැබීය. අද වන විට, එල්කේ වොගල්සාන්ග් යනු ලොව ප්‍රමුඛතම සුරතල් සතුන්ගේ ඡායාරූප ශිල්පිනියකි. සතුන් යනු හුදෙක් සහචරයන් පමණක් නොව, ඔවුන් විවිධ හැඟීම් සහ ගැඹුරක් සහිත චරිත බව ඇය ලොවට පෙන්වා දී ඇත.

ඇයගේ ඡායාරූපවල ඇති සදාකාලික ආකර්ෂණය පවතින්නේ මෙතැන ය: ඔබ ඇයගේ සුනඛ ඡායාරූපයක් දෙස බලන විට, ඔබ දකින්නේ නිකම්ම සුරතලෙකු නොවේ. ඔබ දකින්නේ ඔබ දෙස බලා සිටින පෞරුෂයකි. එය සතෙකු දෙස බැලීමකට වඩා, කෙනෙකු මුණගැසීමක් වැනි ය. එල්කේ වොගල්සාන්ග්ගේ විස්මිත හැකියාව එයයි. පෞද්ගලික දුෂ්කරතා කලාත්මක දක්ෂතාවක් බවට පත් කළ, කැමරාව හරහා සුවය ලැබූ සහ සෑම සුනඛයකුටම පැවසීමට වටිනා කතාවක් ඇති බව ලොවට පෙන්වා දෙන ඡායාරූප ශිල්පිනිය ඇයයි.

නිරංජන් චාමින්ද කරුණාතිලක

රසගඟුල